Hartfalen

Inleiding
In Nederland wordt hartfalenzorg medisch inhoudelijk verleend volgens de richtlijnen van de ESC in de tweede- en derde lijn. In de eerste lijn is dit volgens de CBO- richtlijnen. Deze richtlijnen sluiten goed op elkaar aan. Hartfalen is een aandoening die zowel in de eerste als tweede als derde lijn wordt behandeld. Uitgangspunt is een optimale een naadloos systeem van zorg is, waarbij het niet uitmaakt waar de patiënt zijn eerste diagnose van hartfalen krijgt. De huidige situatie laat al goede vormen van samenwerking zien tussen cardiologen en huisartsenpraktijken maar soms staan cardiologen en huisartsen ver van elkaar af. Tijd om op een intensievere manier met elkaar samen te gaan werken om zo de best mogelijke zorg te leveren. Kortom Connect Hartfalen!

Aanleiding
Voor wat betreft hartfalen, hartfalenzorg zijn een aantal ontwikkelingen waar te nemen:

  • Hartfalen ontstaat doordat de pompfunctie van het hart tekort schiet. Dit leidt ertoe dat mensen kortademig worden bij (geringe) inspanning, eerder moe zijn, minder fysieke inspanningen aankunnen en ’s nachts kortademig zijn. Vooral in de laatste levensjaren kan de kwaliteit van leven hierdoor sterk verminderen. Effectieve behandeling, begeleiding en monitoring kunnen de klachten verlichten en hanteerbaar maken.

  • Hartfalen is een veel voorkomende ernstige aandoening. Tussen 20% en 30% van de bevolking krijgt te maken met hartfalen, meestal als zij ouder dan 70 jaar zijn. Naar verwachting zal het aantal Nederlanders met hartfalen stijgen van 130.000 (nu) tot 195.000 in 2025 (RIVM rapport).

  • In 2010 is de CBO multidisciplinaire richtlijn hartfalen (1) verschenen, deze richtlijn is gebaseerd op de ESC guidelines for the diagnosis and treatment of acute and chronic heartfailure 2008, die in 2012 geactualiseerd zijn (2). In deze guidelines wordt uitvoerig ingegaan op de diagnostiek en behandeling van hartfalen. Daarnaast wordt in de CBO multidisciplinaire richtlijn hartfalen ingegaan op transmurale zorg, patiëntenperspectief, budgetimpact, kwaliteitsindicatoren en arbeidsgeneeskundige aspecten. Deze richtlijn is dan ook bedoeld als norm voor het medischhandelen.

  • In 2011 heeft de Heart Failure Association van de European Society Failure, Standards for delivering heart failure care (3) gepubliceerd. Het doel is voor alle hartfalen patiënten een naadloos systeem van zorg te creëren over de eerste en tweede-derde lijn heen zodat de zorg optimaal is en dat het niet uitmaakt waar de patiënt zijn of haar eerste diagnose van hartfalen krijgt gesteld. Het gaat dus om organisatie van zorg. Hoe dit medisch handelen zo optimaal mogelijk, met aandacht voor kwaliteit, toegankelijkheid en betaalbaarheid, in Nederland moet worden georganiseerd was in eerste instantie niet helder.

  • De Nederlandse situatie kenmerkt zich door regionale verschillen en een verschuiving van ziekenhuiszorg naar aandoening gerichte zorg en zorg dichter bij huis. Tot slot zijn de ziekenhuizen meer en meer bezig portfolio keuzes te maken.

  • Op initiatief van het Zorginstituut Nederland is in juli 2013 een landelijke werkgroep transmurale zorg bij hartfalen opgericht om de organisatie van de hartfalenzorg te optimaliseren. Er is besloten om een landelijk transmurale afspraak te maken (LTA). Het doel van de LTA is een landelijk kader te bieden voor regionale afspraken tussen betrokken zorgprofessionals en zorggebruikers omtrent de organisatie van hartfalenzorg.

  • De LTA Hartfalen is het uitgangspunt voor NVVC Connect Hartfalen.

 

 

NVVC Connect